Para goditjeve të gjithë ata që devijojnë sadopak nga udhërrfyesi i Partisë Pas sfidës politike dhe bujësive të njëpasnjëshme që u bënë rreth problemit të largimit nga FRESSH-i të disa personave të vënë në qendër të vëmendjes, është e qartë se opinioni publik po mëson përditë e më shumë nga mënyra se si qeveriset dhe komandohet politika jonë. Ajo që bie në sy është një mendësi e frikshme: kush largohet, kush mendon ndryshe, kush kundërshton, etiketohet menjëherë si i blerë, si i shitur, si i manipuluar, si i përdorur. Në këtë kuptim, pyetja nuk është më se ç’ndodhi me individët konkretë, por ç’logjikë politike fshihet pas kësaj sjelljeje. Logjika e Partisë Demokratike, siç po shfaqet në praktikë, duket e ndërtuar mbi një model komandues, ku njerëzit nuk trajtohen si qenie të lira politike, por si mall i tregut të pushtetit. Ata ose janë me partinë dhe atëherë janë të mirë, ose largohen dhe atëherë shpallen menjëherë të shitur. Nuk ka vend për dyshim, për debat, për autonomi mendimi. Kjo klimë nuk prek vetëm FRESSH-in apo një rreth të ngushtë politik; ajo prek vetë standardin e demokracisë. Nëse individi nuk ka të drejtë të ndërrojë bindje, të kritikojë, të ndahet nga një strukturë pa u bërë objekt shpifjeje, atëherë pluralizmi mbetet fasadë. Në këtë pikë, debati rreth të rinjve që largohen nga një organizatë kthehet në një provë për sistemin tonë politik në tërësi. Pikërisht kjo është arsyeja pse opinioni duhet të refuzojë gjuhën e blerjes e shitjes së njerëzve. Në politikë mund të ketë interesa, lëvizje, gabime dhe kalkulime, por qytetari nuk është plaçkë, e as ndërgjegjja nuk është mall. Kush mendon se njerëzit vetëm mund të shiten e të blihen, nuk ka kuptuar as lirinë politike, as dinjitetin njerëzor. (Vijon në faqen 5)

Shkolla Nano, jam bindur, i shtohet tektonit të ri politik të shqiptarëve të kësaj fundshekulli. Ndoshta para së gjithash, me veshtrimin e gjërë racional dhe me besimin tek forca politike e socializmit modern, që vlerëson në mënyrë kritike e drejtpeshon kërkesën substanciale të shndërrimit të Partisë Socialiste në një parti të së sotmes e së ardhmes e jo të së kaluarës. Ndoshta para së gjithash sepse ajo sintetizon frutshëm një kulturë të re qytetarie e emancipimi politik të shqiptarëve, ku jetësohet një shpërfillje kritike kundërështare ndaj pasivizmit, ndrojtjes, mitologjizimit, folklorizimit, doktrinarizmit të vjetër dhe shanseve realiste, pa sfida e kurajo; sepse ajo flet me një zë të qetë për nevojën e solidaritetit e kohezionit social si kushte të një force që kërkon të jetë e vetmja, reale, e besueshme opozitare. Vlerat e saj do të duken më të qarta po ta krahasojmë me tiparet e shkollës Berisha-Nano. Ajo përbën realisht një alternativë përjetimesh dhe kritikash, bindjesh e shqetësimesh politikë të së majtës shqiptare të sotme, të cilat doemos përfshijnë, në një trysni psikologjike, jo vetëm kujtesën për FRESSH-in e djeshëm, por edhe për PS-në si parti që me gjithë pjekurinë relative të saj nuk ka përjetuar akoma prova të thella elektorale e organizative. Si frymëzim, ajo flet me një ton energjik për nevojën e krijimit të një force politike jo thjesht si mbetje ideologjike e së djeshmes, por si instrument modern politik, i aftë të veprojë në kushtet e pluralizmit real e të një ekonomie në tranzicion. Ne mendojmë se socialdemokracia shqiptare ka nevojë për mendim të ri, për një vizion të qartë mbi shtetin social, tregun, lirinë individuale dhe solidaritetin; ajo ka nevojë për njerëz që flasin jo me slogan, por me argument, jo me mllef, por me durim e koncept. Pikërisht në këtë kuptim, prurjet e FRESSH-it dhe të brezit të ri mund të shihen si një kapital politik i munguar gjatë viteve të tranzicionit. Nëse këto prurje do të dinë të ruajnë autonominë e tyre morale dhe të shmangin paternalizmin e zakonshëm të politikës sonë, ato mund të kthehen në një faktor të rëndësishëm të reformimit të së majtës. (Vijon në faqen 5)

SERVET PELLUMBI: Vendimi i Apalit, një përpjekje nën tutelën e pushtetit të Berishës. ILIR META: Një FRESSH, nuk ka vend për spekullime, për të "eliminuar opozitën" Shkruan apo jo drejtimin e gazetës, s’ka rëndësi për çfarëdo lexuesi serioz të të majtës, por është me shumë rëndësi ç’thonë dhe si mendojnë vetë ata që sot përfaqësojnë në një shkallë a në një tjetër FRESSH-in. Ky është kuptimi i përgjigjeve që z. Servet Pëllumbi dhe z. Ilir Meta japin për «Zërin e Popullit». Duke hequr dorë nga polemikat e kota, ata i japin lexuesit një tablo të qartë për alternativat që diskutohen në të majtën shqiptare dhe për raportet me pushtetin aktual. Në vend të mjegullës dhe paragjykimit, përgjigjet e tyre sjellin një ton argumentues. Pëllumbi thekson se vendimi i Apalit nuk mund të lexohet si një akt autonom, por si një lëvizje e vendosur nën tutelën e pushtetit të Berishës. Ilir Meta, nga ana e tij, nënvizon se një FRESSH i vërtetë nuk mund të bëhet vend spekullimesh politike e as instrument për të "eliminuar opozitën". Këto formulime pasqyrojnë jo vetëm debatin e ditës, por edhe shqetësimin për të ardhmen e kulturës demokratike në vend. Për të majtën shqiptare, sfida mbetet ndërtimi i një shoqërie demokratike me standarde evropiane, ku konkurrenca politike të mos reduktohet në intriga të administruara nga pushteti, por të mbështetet te programet, organizimi dhe besimi i qytetarëve. Pikërisht për këtë arsye, zërat eurosocialistë po kërkojnë një gjuhë të re politike, më të kthjellët dhe më bindëse. (Vijon në faqen 5)

ILIR META KRYETAR I FRESSH-it Ne mendojmë se lëvizjet spontane deshifrojnë më mirë se gjithçka disponimin real të të rinjve. Pikërisht për këtë arsye, çdo tentativë për t’i paraqitur këto lëvizje si produkt të manipulimit apo të pazareve politike është jo vetëm e padrejtë, por edhe e dëmshme për klimën demokratike. FRESSH-i nuk mund të shihet si një shtojcë e një logjike policore, por si një organizëm që duhet të marrë frymë lirisht brenda pluralizmit të së majtës. Ne kemi qenë dhe mbetemi të bindur se Partia Socialiste ka të gjitha hapësirat e nevojshme për të ripërtërirë rolin dhe kontributin e rinisë eurosocialiste. Kjo nënkupton jo vetëm hapje formale, por edhe një raport të ri me idetë, me debatin, me përgjegjësinë politike. Të rinjtë nuk duhet të thirren vetëm për entuziazëm elektoral; ata duhet të dëgjohen për orientimet programore dhe për mënyrën se si ndërtohet opozita moderne. Përpjekjet për të nxitur përçarje, për të futur dyshime dhe për të komprometuar përfaqësuesit legjitimë të FRESSH-it nuk i shërbejnë as PS-së, as demokracisë shqiptare. Përkundrazi, ato i shërbejnë një kulture kontrolli që kërkon të dobësojë çdo energji të re. Ne e konsiderojmë të domosdoshme që FRESSH-i të ruajë identitetin e vet, të forcojë lidhjet me bazën dhe të kontribuojë aktivisht në ringritjen e së majtës shqiptare. (Vijon në faqen 2)

Të 15 shtetet e Bashkuara dhe qeveria shqiptare po ashtu janë pjesë e projekteve të ndihmës dhe bashkëpunimit. Në këtë kuadër, në vendin tonë ka mbërritur një delegacion i Departamentit të Shtetit të SH.B.A.-së për të zhvilluar bisedime dhe kontakte me përfaqësues të institucioneve shqiptare. Sipas njoftimeve, vizita lidhet me programet e asistencës, me çështje të reformës administrative dhe me mbështetjen e proceseve demokratike. Burimet zyrtare theksojnë se takimet do të përqendrohen në sektorë me rëndësi për bashkëpunimin dypalësh. (Vijon në faqen 2)

Nëz FONIS — Ne të gjithë vendin kanë sa një votë. Dhimbshuri e gjakut abuzojnë qesim? një pjesë e stafit të qendrës transfuziologjike. Këto janë jo vetëm denoncime të pacientëve, por edhe të familjarëve të tyre. Shumë njerëz, që japin gjak si akt solidariteti, ndihen të lënë mënjanë, të pashpërblyer dhe në disa raste edhe të keqtrajtuar. Ajo që bie në sy është fakti se shpesh dhuruesit nuk marrin as informacionin minimal për procedurat, kushtet dhe të drejtat e tyre. Ka raste kur ata presin me orë të tëra, ndërsa në vend të mirëkuptimit përballen me mungesë korrektese dhe me indiferencë. Kjo është veçanërisht e rëndë kur mendon se pa kontributin e tyre nuk mund të funksionojë asnjë shërbim serioz transfuzioni. Mbrojtja e dhuruesve të gjakut nuk është çështje propagande, por standardi qytetar. Ata meritojnë respekt institucional, kushte normale, trajtim të njerëzishëm dhe garanci që akti i tyre nuk do të përdoret nga askush për përfitime të padrejta. (Vijon në faqen 4)

Uji i pijshëm rrjedh nëpër rrugë? Mungesa e ujit në disa lagje ka bërë që qytetarët të reagojnë me shqetësim për humbjet në rrjetin e furnizimit. Sipas ankesave, në zona të ndryshme vërehen çarje tubacionesh dhe rrjedhje të vazhdueshme, ndërkohë që familjet mbeten pa ujë për orë të tëra. Kjo gjendje shihet si paradoksale sidomos në ditët e verës, kur nevojat rriten. Banorët kërkojnë ndërhyrje të shpejtë të ndërmarrjeve përkatëse dhe transparencë mbi arsyet e mungesës së ujit. (Vijon në faqen 4)